دنياي اين روزاي من...

دنياي اين روزاي من هم قد تن پوشم شده   انقدر دورم از تو كه دنيا فراموشم شده

دنياي اين روزاي من درگير تنهاييم شده    تنها مدارا مي كنيم دنيا عجب جايي شده

هر شب تو روياي خودم آغوشتو تن مي كنم    آينده ي اين خونه رو با شمع روشن مي كنم

در حسرت فرداي تو تقويممو پر مي كنم    هر روز اين تنهاييو فردا تصور مي كنم

هم سنگ اين روزاي من حتي شبم تاريك نيست    اينجا به جز دوري تو چيزي به من نزديك نيست

دنياي اين روزاي من همقد تن پوشم شده    انقدر دورم از تو كه دنيا فراموشم شده

دنياي اين روزاي من درگير تنهاييم شده    تنها مدارا مي كنيم دنيا عجب جايي شده

تلخ نوشت:

خودم را پنهان کرده ام از نگاهت... انتقامي سخت تر از اين؟ نيمي از عمرم به تلاش براي ديده شدن گذشت و نيمي ديگر به تلاش براي ديده نشدن... چه تناقض خنده داري... چه کسي مي فهمد؟ تنها تويي که مي داني چه مي گويم... تنها تو... از ميان اين همه... و تنها تويي که نخواهي دانست... هرگز... مگر اينکه بميرم.... رسيده ام به هذيان گويي... چه باک... مگر در هذيان هايم رنگي از تو باشد... چنان پاکت کرده ام از زندگيم که آتش هم نمي توانست اين چنين تطهيرت کند... سوخته تويي يا من؟ اگر فهميدي به روي خودت نياور... کاش مرده بودم... مردهء تو... کاش.

- به غم كسي اسيرم كه ز من خبر ندارد....